‘WAG na tayong magtaka kung hanggang sa ngayon ay wala pa ring linaw ng hustisya sa naganap na engkwentro sa bayan ng Mamasapano na ikinamatay ng 44 miyembro ng PNP-Special Action Force (SAF).
Nang mapatay si dating Senador Ninoy Aquino ay sumigaw ng hustisya ang pamilya, kaibigan at ilang tagasuporta nito.
Nakuha pa nga nila ng suporta ng taumbayan kaya napatalsik sa trono ang tatay ni Sen. Bongbong Marcos.
Makalipas ang halos tatlong taon mula nang mapatay ang tatay ni Abnoy este, ni PNoy ay naluklok sa Malakanyang ang nasirang Tita Cory subalit natapos ang kanyang termino pero walang hustisya para sa kanyang pinatay na asawa.
O, ngayon na nalalapit nang matapos ang kahambugan ni PNoy sa Malakanyang ay hindi pa rin natutukoy kung sino ang tunay na nagpapatay sa kanyang hambog ding ama.
Umupo sa Malakanyang si Tita Cory, hindi nabigyan ng hustisya ang kanyang asawa. Malapit nang bumaba sa Malakanyang si PNOy pero wala pa rin hustisya para sa kanyang ama.
Kung gayun, ano ang inaarte-arte natin sa isyu ng SAF 44?
Samantalang mismong hustisya para sa kanyang nag-iisang ama na kinatay dahil sa kahambugan nito ay hindi naibigay ng hambog nitong anak.
Ganito na lang siguro ang mangyayari taon-taon sa SAF 44. Guni-gunita tulad nang paggunita rin taon-taon sa kamatayan ni dating Sen. Ninoy. Hanggang doon na lang siguro, ano ha?
Bubuksan muli ang imbestigasyon pero tiyak na gagamitin lang ito sa pamumulitika. Binibigyan lamang ng huwad na pag-asa ang mga kaanak ng SAF 44 pero ang totoo niyan ay hindi pa rin uusad ang katarungan.
Ang naging problema sa insidenteng iyon ay ang direktiba mula sa nakatataas na opisyal ng SAF 44 kaya sinapit ng grupo ang ‘di sana nangyari. Ang nakagigigil pa rito ay patay na nga pero pinatay pa, aba’y ninakawan pa!
***
Para sa komento o suhestiyon: eksperto71@gmail.com EKSPERTO/JOIE O. SINOCRUZ, Ph.D.
